இன வெறியைத் தூண்டும் ஊடகங்கள், இரையாகும் இளைஞர்கள்

பிரபாகரன் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டு ஏறத்தாழ ஒரு வருடம் ஆகப்போகிறது. இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன், இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன் கதையாக, பிரபாகரன் புகைப்படத்தை அட்டையில் போட்டால் இதழ்கள் அதிகம் விற்கின்றன. ஆதாரமிருக்கிறதோ இல்லையோ விடுதலைப் புலிகளின் வீர தீர பராக்கிரமம் பற்றி ஏதாவது கதை சொன்னால், தமிழ் வாசகர்கள் ஆர்வமாக வாங்கிப்படிக்கிறார்கள்.
பிரபாகரன் தமிழின உணர்வின் குறியீடாகத் தொடர்கிறார். அவரது பங்களிப்பு பற்றி நடுநிலையான ஆய்வு இன்றைய தமிழ்ச் சூழலில் சாத்தியமானதாகவே தோன்றவில்லை.  ஏறத்தாழ அனைத்து தமிழ் இதழ்களும் பிரபாகரனுக்கு வாழ்த்துப் பா பாடியே தங்கள் இனப் பற்றைக் காட்டிக்கொள்கின்றன.
தமிழக அரசியல் என்றொரு வார ஏடு. வேகமாக வளர்ந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. எல்லாம் ஜூனியர் விகடன் ஸ்டைல்தான். காரம் கூடுதல், நக்கீரன் அளவு முற்றிலும் பொறுப்பற்று, மஞ்சள் தரத்திற்கு போவதில்லை. அவ்வளவுதான்.
அந்த ஏட்டில் நடிகர் ஜெயராம் தன் வீட்டில் பணியாற்றும் பெண் குறித்து கூறிய கருத்து தொடர்பான கட்டுரை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. கொம்பு சீவிவிடுவதில் இவர்கள்  நக்கீரனுக்கு சற்றும் குறைந்தவர்கள் இல்லை.
ஒரு மலையாள சானலில் ஜெயராம் தமிழ்ப் பெண்களை இழிவாகக் கூறியதாகக்  கூறியதற்கு வறுத்தெடுத்திருந்தார்கள்.
கறுத்த, தடித்த எருமை போன்ற தமிழச்சி என்று தன் வேலைக்காரியைப் பற்றி ஜெயராம்  கூறினாராம். இனத்துவேஷம், மொழித் துவேஷம், தண்டனைக்குரிய குற்றமாம். ஆனால் ஜெயராம் மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டதால், பிரச்சினை அத்தோடு விட்டுவிடப்பட்டதாம், வருந்துகிறார் கட்டுரையாளர்.
அதே நேரம்  “.., ஒரு நியாயமான காரணத்திற்காக உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஜெயராம் வீட்டைத்தாக்கி, இனி தமிழனைக் கேலி செய்தால் உதை விழுமோ என்ற அச்சத்தை வெற்றிகரமாக ஏற்படுத்திய நாம் தமிழர் இயக்கத் தொண்டர்களை மட்டும் மறக்கவோ மன்னிக்கவோ” தமிழினத் தலைவரால் முடியவில்லையாம். தமிழனை யார் என்ன சொன்னாலும், தமிழனை அடக்கி, முடக்கி, தமிழனை இழிவுபடுத்துகிறவர்களைக் காக்கிற தாயாக விளங்குகிறாராம் கலைஞர். பொதுவாகவே மலையாளப்படங்களெல்லாம்  தமிழனை இழிவுபடுத்துவதாக பொய்ப் பிரச்சாரம் வேறு.
அப்புறம் நடிகர் அஜித்தின் மீதும் வசைபாடல். அண்மையில் ஓர் விழாவில், அரசியல் தொடர்பான நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்குமாறு நடிகர்கள் வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள் என அஜித் நேரடியாகவே கருணாநிதியிடம் முறையிட்டது பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அஜித் இலங்கைத் தமிழர் மற்றும் ஹொகேனக்கல் பிரச்சினை தொடர்பான ஆர்ப்பாட்டங்களைப் பற்றித் தான் சொல்லுகிறார் என்ற முடிவுடன் குமுறுகிறார் அக்கட்டுரையாளர் ”தமிழை வைத்து சம்பாதித்தவர்கள், தமிழ்நாட்டில் தமிழோடும் தமிழனோடும் அராஜக விளையாட்டு விளையாட, அதைக் கண்டு களிப்பதே நமக்கு பிழைப்பாகிவிட்டது…என்ன பிழைப்போ…” என்று புலம்புகிறது கட்டுரை. சீமானின் நாம் தமிழர் இயக்கத்தில் சேருங்கள் என்று பகிரங்கமாக அழைப்பு விடுக்கவில்லை. அவ்வளவுதான். ஆனால் ஒவ்வொரு சொல்லும் அக்மார்க் விஷத்தில் தோய்த்தெடுக்கப்பட்டது.
பிரபாகரனின் மேல் ஒரு துரும்பு விழுந்தாலும் இங்கே ரத்த ஆறு ஓடும் என கர்ஜித்த வைகோவிற்கு தமிழினவாதம் ஒரு பிழைப்பு. தமிழக அரசியல் பத்திரிகை நடத்துபவரோ அதன் ஆசிரியரோ எந்த அளவு அந்த நீரோட்டத்தில் கலந்தவர்கள் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் தமிழா இன உணர்வு கொள் என்று உசுப்பேற்றிவிடுவது நல்ல வியாபார யுக்தி என்று தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். விடுதலைப் புலிகளை மாபெரும் வீரர்களாகவும் தியாகிகளாகவும் சித்தரித்து திரைப்படம் எடுத்து பரபரப்பை ஏற்படுத்திய புகழேந்தி தங்கராஜ் இப்பத்திரிகையில் தொடர்ந்து சில பக்கங்கள் எழுதுகிறார்.
நடுத்தர வர்க்கத்தினர் ஐ.டி. கனவுகளில் மிதக்கிறார்கள் என்றால், அடித்தட்டு மக்கள் இலவசங்களில் தங்களை இழக்கிறார்கள். இன உணர்வென்பதெல்லாம் வெறும் மேடைப்பேச்சோடு நின்றுவிடுகிறது என்பது உண்மை.
இந்நிலையில் இப்படிச் செய்யப்படும் இன வெறிப் பிரச்சாரம் எதிர்கால சந்ததியினரின் ஒரு பகுதியினரை நிச்சயம் பாழ்படுத்தும். ஒரு காலத்தில் திராவிட இயக்கத்தின்  ஆபத்துக்களை உணராமல் அலட்சியமாக இருந்துவிட்ட இடதுசாரிகள், சிந்தனையாளர்கள் விழித்துக்கொள்ளவேண்டும்.