செம்மொழி மாநாட்டு கீதமிங்கே, தமிழ் மரபெங்கே?

ஹலோ எவ்ரிபடி! இங்கே கேளுங்க! இந்த உலகச் செம்மொழி மாநாட்டின் தமிழ் கீதம் பற்றி சொல்லப் போறேன். அருணா சாய்ராம், செளம்யா முதல், நேற்று உருவாக்கப் பட்ட சைந்தவி வரை, வேட்டியில் தோன்றும் டிஎம் கிருஷ்ணா போன்ற கர்நாடக இசைக்கலைஞர்கள் ஒரு புறம், அந்நாளைய திரை இசை ஜாம்பவான்கள் டி எம் எஸ், பி சுசீலா, இன்றைய முன்னணிப்பாடகர் ஹரிஹரன் என்று பல வகைப்பட்ட அதீத இசைத்திறம் கொண்ட அனுபவம் மிக்கவர்கள் இப்படி பலரையும் பாடவைத்தும், சகிக்கமுடியாத ஒரு சொதப்பல், ஒரு சூப்பர் ஃப்ளாப் பாட்டு வழங்கப் பட்டிருக்கிறது.
மேற்கத்திய இணைப்பு-முயற்சி (Fusion) என்ற பெயரால் ஒரு கலப்படத்தை, ஒரு மோசமான அவியலைத்தான் (Pointless Collage) தந்திருக்கிறார் ஏ.ஆர். ரெஹ்மான். அவர் அவசியம் ஜெயகாந்தனின் “பாரீஸுக்குப் போ”  நாவலைப் படிக்க வேண்டும். நிச்சயம் தெளிவடைவார். நிறையப் புரிந்து கொள்வார்.
லயத்தை ஆதாரமாகக்கொண்ட இசைதான் ரஹ்மானுக்குத் தெரியும். (லயம் கூடப் பெரிய வார்த்தையோ என்று தோன்றுகிறது.) இது தான் அவரது இசையாதிக்கம் துவங்கிய காலத்திலிருந்து நம்மை வந்தடைந்துள்ளது. கால்களை இயல்பாகத் தாளமிட வைக்கும் இசை. ஆனால்அது இசையின் ஒரு அம்சம்தானேயொழிய அதுவே இசை அல்ல. கர்நாடக சங்கீத்ததில் கூட இந்த லயத்தில் மாட்டிக் கொண்டு விடுதலை பெறாதவர்களின் பட்டியல் மிகப் பெரிது. ரஹ்மானின் லய வசப்பட்ட பாடல்கள் இளைஞர்களை ஆட்கொண்டு விடுகிறது. ஆனால் அவை காலத்தை வெல்லுமா? ரஹ்மானின் பாடல்கள் யாவுமே தலைமுறைகள் தாண்டி இசைக்காகப் பேசப்படுமா/ பேசப்படாதா என்பதற்கு கண்முன்னே இருக்கும் உதாரணம் தான் இந்த தமிழ் ஆந்தம் (ANTHEM).
ஆயிரம் கரங்கள் நீட்டி (கர்ணன்) நம்மை இன்றும் அழைக்கும் பாடல்கள் ரெஹ்மானின் இயலாமையைத் தான் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. அவள் பறந்து போனாளே (பார் மகளே பார்), ஆறோடும் மண்ணில் என்றும் நீரோடும் (பழநி), இன்னும் பல டிஎம்எஸ்-சீர்காழி, டிஎம்எஸ்-பி பி ஸ்ரீநிவாஸ், சுசீலா-ஈஸ்வரி பாடல்கள் பல. பாடலை நினைத்தவுடனேயே அது நமது காதில் இன்பத் தேனைப் பாய்ச்சும். எல்லாமே சூப்பர் ஹிட். அத்தகைய காலத்தால் அழியாத பாடல்கள் இறுதி வடிவம் பெறும் முன் நிறைய ஆராய்ச்சி நடந்திருக்கக் கூடும் என்று தோன்றுகின்றது.
ஒவ்வொரு பாடகருக்கும் அமைந்துள்ள இயல்பான குரல்தன்மை இருக்கும், அதை எப்படி எங்கெங்கு புகுத்துவது. டிஎம்எஸ்-ஸ்ரீநிவாஸ் மற்றும் சுசீலா-ஈஸ்வரி போன்றோரின் குரல்களில் உள்ள மாற்றங்கள், வேறுபாடுகள், இந் நுணுக்கங்களை எல்லாம் தானும் அறிந்து கேட்பவரையும் உணரவைக்கும்போது இசைஞானி உருவாகிறான், சரித்திரமாகிறான். (இசைஞானி பட்டம் பெற்றவரை மட்டும் நான் இங்கே குறிப்பிடவில்லை.)
மாநாட்டுப் பாடலை கம்போஸ் செய்யும்போது ஏ.ஆர்.ரெஹ்மான் தான் அணிவகுக்கும் பாடகர்களை மனதில் கொண்டோ, தமிழர் பெருமை பேசும் பாடலில் தமிழ் மணம் வீசவேண்டும், ஒவ்வொரு ஒலியிலும் தமிழன் பண்பாடு, பாரம்பரியம் கம்பீரமாக வெளிப்படவேண்டுமென்றோ நினைத்ததாகத் தெரியவில்லை.
கலைஞரின் பாடல்/கவிதை வரிகளே கொடுமை. வீரமா, சோகமா, பூரிப்பா – என்ன வெளிப்படுகிறது அங்கே? கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்திலிருந்து நிலவிய பாடல் வகைகளின் அட்டவணை, எல்லாவற்றிற்கும் எடுத்துக்காட்டு, பின் வாழ்த்து. இது என்ன முனைவர் ஒருவர் ஆய்வுக்கட்டுரை வாசிக்கிறாரா?
”உள்ளன்பும் தமிழன்பும் ஊற்றி ஊற்றி” ஒன்றும் எழுதப்படவில்லை. எல்லாப் புகழும் கலைஞருக்கேவா?  இந்தக் கொள்கைதான் பெரிதாகத் தெரிகிறது. இனிதோ இனிதில்லையோ எல்லாவற்றையுமே நானே செய்திடல் வேண்டும்.
அவரது தர்பாரிலேயே நல்ல தமிழ்த்திறம் மிக்க கவிஞர்கள் உளரே! கலைஞர் பணித்திருந்தால் பெய் எனப் பெய்திருப்பார்களே! நம் தோட்டத்திலேயே வேறு செடிகளில் உள்ள மல்லிகைப் பூக்கள் மணக்காதோ? இதுதான் முடிவோ? இல்லையெனில் பாரதியிலும், அவரது தாசனிடத்திலும் தேடிப் பிடித்திருக்கலாமே. இப்படித் தேடிப் பிடித்தது தானே ”தமிழுக்கும் அமுதென்று பேரும்” மற்றும் “சங்கே முழங்கு” எனும் ”சினிமாப்பாடல்கள்”. தன் புகழே தன் கண்ணையும் பார்வையையும் மறைக்கிறதோ! இசையில் தமிழின் எந்தவித மகத்துவத்தையும் காணோம் என்றால், பாடல் வரிகளிலுமா? இங்கே வெட்கப்பட வேண்டிய விஷயம்  – யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர் என்றுதான் ஒலி/ஒளிபரப்பப் படும் பாடலில் கேட்கிறது. எனக்குக் காதில் கோளாறு இல்லை! எடுத்தாள்வதிலுமா தவறு? உலகச் செம்மொழி கற்ற எண்ணற்றோர் இருந்தும் திருத்த ஒருவரில்லையா?. கணியன் பூங்குன்றனாருக்கு மறுவாழ்வு தர வேண்டாம், அவர் சொல்வதைப் புரிந்து சரியாக உரைத்தால் போதுமே. ஆனால் இன்று என்ன நடக்கிறது? அரசனை எதிர்த்துப் பேசாதிருப்பதே சாலச்சிறந்தது எனும் பிழைப்புவாதம்.
அரசின் அதிகார ஆணை (G O) அத்தையை சித்தியாக்கி விடுமா என்ன? ஆக்கிவிட்டார்களே, கேளிரை கேளீராக்கிவிட்டார்களே….
தமிழ் நாடெங்கும் தடபுடல்! அமளி!
பணமே எங்கணும் பறக்குது விரைவில்!
குவியுது பணங்கள்! மலை போற்குவியுது!
தமிழன் தொண்டர் தடுக்கினும் நில்லார்!
ஓடினார், ஓடினார், ஓடினார், நடந்தே!
ஆயிரம் ஆயிரத் தைந்நூறு பெண்கள்
ஒளி கொள் விழியில் உறுதி காட்டி
இறக்கை கட்டிப் பறக்கின்றார்கள்!
ஐயோ எத்தனை அதிர்ச்சி, உத்ஸாகம்!
சமுத்திரம் போல அமைந்த மைதானம்
அங்கே கூடினால் அத்தனை பேரும்
குவித்தனர் அங்கொரு கோடி ரூபாய்
வீரத் தமிழன் வெறி கொண்டெழுந்தான்.
உரக்கக் கேட்டான் : உயிரோ நம் தமிழ்?
அகிலம் கிழிய ஆம் ஆம் என்றனர்.
உடனே  திடுக்கென விழித்தேன்.
அந்தோ! அந்தோ! பழைய
நைந்த தமிழரொடு நானிருந்தேனே!
(இப்படித்தான் பாவேந்தர் குமுறியிருப்பார்)
தேமதுரத் தமிழோசை உலகெலாம் பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும்…….
சேமமுற வேண்டுமெனில் தெருவெல்லாம் தமிழ் முழக்கம் செழிக்கச் செய்வீர்……..
பூங்குன்றனாரை சிதைத்தா முழங்கச் சொன்னான்?
எங்கே போகிறோம்? கோபாலபுரம், மற்றும் ஆழ்வார்பேட்டைக்கோ?
Advertisements

நளினி-முத்துலட்சுமி: பதறும் அரசு, மறுக்கப்படும் மனித உரிமைகள்

ராஜீவ் கொலைவழக்கில் தண்டனை பெற்ற நளினி, கணவர் வீரப்பனின் குற்றங்களுக்கு பொறுப்பாக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் முத்துலட்சுமி, இருவர் நிலை குறித்தும் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் தீவிர கவனம் செலுத்தவேண்டும்.

விடுதலை செய்யப் பட்டு ராயப்பேட்டையில் தற்போது வசிக்கும் தனது குடும்பத்தினருடன் நளினி வாழத் தொடங்கினால், முக்கிய புள்ளிகளுக்கும் அமெரிக்க தூதரகத்திற்கும் ஆபத்து என்று ஒரு காவல்துறை ஆய்வாளர் அறிக்கை சமர்ப்பித்திருக்கிறார். அதை ஏற்றுக் கொண்டு சிறை ஆலோசனைக் குழு அவரை விடுதலை செய்யக்கூடாது என்கிறது.

எவ்வளவு பெரிய கொடுஞ்செயலை செய்திருக்கிறார், அவருக்கு பொது மன்னிப்பு இல்லையென்றால் அது சரிதான் என்று உயர் நீதி மன்றமும் கூறிவிட்டது. இப்போது மேல் முறையீடுதான் ஒரே வழி.

இந்நிலையில் நளினியின் வழக்கறிஞர் புகழேந்தி ஒரு தகவலைத் தோண்டி எடுத்திருக்கிறார்.

நளினியை விடுதலை செய்யக் கூடாது என்ற தமிழக அரசின் முடிவை தெரிவிக்கும் அரசாணையில், சிறைத்துறையைச் சேர்ந்த அதிகாரி ஒருவர், தனது 31.07.2009 நாளிட்ட அறிக்கையில், நளினி விடுதலைக்குப் பிறகு சென்னையிலுள்ள தனது தாயார் மற்றும் தம்பியுடன் தங்கப்போகிறார், ஆனால் அப்படித் தங்குவதால் எவ்வித பிரச்சினையும் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை என்று தெரிவித்ததாகக் கூறப்பட்டிருக்கிறது.

ஆக நளினி தன் குடும்பத்தினருடன் தங்குவதால் பிரச்சினை எதுவும் ஏற்படாது, எனவே அவரை விடுதலை செய்யலாம் என்று அந்த அதிகாரி தெளிவாகவே கூறுகிறார் என்பதை அரசே ஒப்புக்கொள்கிறது.

இந்நிலையில்தகுதிகாண்’ (competent) அதிகாரியின் இந்த அறிக்கைக்குப் பிறகு, தமிழ்நாடு அரசு, சிறை விதிகளில் ஒரு திருத்தத்தைக் கொண்டு வருகிறது. அதன்படி, சிறைத் துறை அதிகாரி என்றல்ல, எவரிடம் வேண்டுமானாலும் ஒரு அறிக்கையைப் பெற்று, ஒருவரை விடுதலை செய்யலாமா வேண்டாமா, என்று அரசு முடிவு செய்யலாம்.

214-Ex-III-1a

அதன்படியே நளினி ராயபேட்டை சென்று வாழ்வதால் ஏற்படக்கூடிய சட்டம் – ஒழுங்குப் பிரச்சினைகள் குறித்து விசாரிக்குமாறு அப்பகுதி காவல்துறை ஆய்வாளர் கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார். அவரது அறிக்கையின் அடிப்படையில் விடுதலை மறுக்கப்படுகிறது.

நளினி நான் அங்கு செல்லப்போவதில்லை என்று சொல்லிவிட்டால் அரசின் நிலை என்ன ஆகும்? அவசர அவசரமாக சிறைவிதிகளில் திருத்தம் கொண்டுவரப்படுவானேன்? நளினியை விடுதலை செய்தால் சிக்கல் என்று சிறை அதிகாரியையே சொல்லச் சொல்லியிருக்கலாமே?

ஒன்றை கவனிக்கவேண்டும், ஒரு கட்டத்தில் நளினியை விடுதலை செய்யப்போவதாகவே முதல்வர் சூசகமாகத் தெரிவித்த்து வந்தார். எனவேயே சிறை அதிகாரியும் அப்படிச் சொன்னாரோ?

ஆனால் பிறகு  சுப்பிரமணியசாமிக்கு அல்லது காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு பயந்து, கலைஞர் தன் நிலையை மாற்றிக்கொண்டுவிட்டாரோ? அதாவது சோனியாவே தூக்கு தண்டனையைக் குறைக்கச் சொல்லி சிபாரிசு செய்ததால், பிறகு பிரியங்கா வந்து பார்த்ததால், காங்கிரசின் மனநிலை மாறியிருக்கிறது என நினைத்திருப்பார். இந்த நேரத்தில், நளினியை விடுதலை செய்தால் தன் இனப்பற்றும் வெளிப்படும் என்றும் கணக்குப் போட்டிருப்பார்.

ஆனால் எழுஞாயிறு ராகுலோ பிரியங்காவின் அணுகுமுறையில் தனக்கு உடன்பாடில்லை என்றும் தன் தந்தையைக் கொன்றவர்களை மன்னிக்கமுடியாது என்றும் சொல்லிவிட்டார், தொடர்ந்து காங்கிரஸ்காரர்களெல்லாம், முண்டா தட்ட ஆரம்பித்துவிட்டனர், போதாக்குறைக்கு trouble-maker சுவாமியின் வழக்கு வேறு, எதற்கு வம்பென்று முடிவெடுத்துவிட்டார் முதல்வர், அதிகாரிகளும் அதற்கேற்றாற் போல் ஆணை வெளியிட்டிருக்கின்றனர்.

நமது புரிதல் சரியோ, தவறோ, வழக்கறிஞர் புகழேந்தி உள்நோக்கத்துடன் பிறப்பிக்கப்பட்ட, நளினிக்கு விடுதலை மறுக்கும் அந்த ஆணையை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். ஆனால் முக்கிய ஊடகங்கள் எதுவும் கண்டுகொள்வதாக இல்லை.

நளினிக்கு என்ன அரசியல் புரிதல் இருக்கக்கூடும் என்று விளங்கவில்லை. ராஜீவ் கொலையில் தற்செயலாகவே அவருக்கும் ஒரு பங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். அனுபவித்துவிட்டார். 19 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஏதோ ஒரு அசாதாரண சூழலில் தன் வாழ்க்கையைத் தொலைத்துவிட்ட ஒரு நபர், தன் ஒரே மகளுடன் எஞ்சிய காலத்தைக் கழித்துவிட்டுப் போகட்டுமே, அவர் பட்ட துயருக்கெல்லாம் ஏதோ ஒரு ஆறுதல் என்று பெருந்தன்மையாக நினைக்கக்கூடியவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து, நளினியின் விடுதலையை வலியுறுத்தவேண்டிய நேரம் இது.

நளினி மட்டுமில்லை, வீரப்பனின் மனைவி முத்துலட்சுமியின் கதையும் இப்படித்தான். தேவையில்லாமல் பழி வாங்கப்படுகிறார்.   ஓராண்டுக்கு மேல் தன் மகள்களைப் பிரிந்து கர்நாடக சிறையில் வாடுகிறார்.  வீரப்பன் மனைவி என்பதால் அவருக்கு ஆதரவாக அதிகமாகக் குரல்கள் எழவில்லை.

அடிப்படை மனித உரிமைகள் இந்தியாவில் பல்லாயிரக் கணக்கானோருக்கு மறுக்கப்படுகிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால் நளினியும் சரி, முத்துலட்சுமியும் சரி, அவர்கள் சிறையில் இருப்பதற்கு சில அரசியல் பாசாங்குகள் காரணமாக இருக்கின்றன. ஜனநாயகமும் மனிதநேயமும் தழைக்க அத்தகைய பாசாங்குகள் உடைத்தெறியப்படவேண்டும். மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இவ்விருவரையும் மையப்படுத்தி உடனடியாகப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்ளவேண்டும்.

முதல்வரின் அக்கறை!

நித்யானந்தா விவகாரம் பலரை அதிரவைத்திருக்கிறது. அப்படி அதிர்ந்து போனவர்களில் நம் முதல்வரும் ஒருவர். இம்மாதிரி படங்களைப் பார்த்து இளைய சமுதாயம் என்ன ஆகும் என்று வருந்தி ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறார்.

அந்த டிவிடி கலைஞர் டிவிக்கு கிடைக்காமல், சன் டிவிக்கு கிடைத்துவிட்ட வருத்தத்தில் அவர் அப்படி அறிக்கைவிட்டிருப்பதாக நீங்கள் புரிந்துகொள்ளக்கூடாது.

உங்களுக்காக அந்த அறிக்கை CM.

“மானாட மயிலாட”, “ராணி 6 ராஜா யாரு” பார்த்தே கெட்டுப்போகாத சமூகம் இது. இந்த வீடியோவிலா கெட்டுப்போய்விடும் என்று கேட்பவர்கள், அவர் பிற்படுத்தப்பட்டோர் என்பதால்தான் கேட்கிறீர்கள்.

எத்தனை காலம்தான் ஏமாற்றுவார் இந்த நாட்டிலே!

அண்மையில் சென்னையில் நடந்த ஒரு கலந்தாய்வுக்கூட்டத்திற்குப் பிறகு, தாழ்த்தப்பட்டோருக்கான தேசிய ஆணையம், தலித் மக்கள் பிரச்சினையில் மாநில அரசின் அணுகுமுறை சரியில்லை, வன்கொடுமை சட்டத்தின் கீழ் போதுமான அளவு நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை, அரசுப் பணிகளில் தலித்துகளுக்கு உரிய இடம் கிடைப்பதில்லை, அரசிடம் இது குறித்து சரியான புள்ளிவிவரம் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை, தாழ்த்தப்பட்டோருக்கு வழங்கப்பட்ட நிலங்கள் ஆக்கிரமிப்பில் இருப்பதாக 8,000க்கும் மேற்பட்ட புகார்கள், மனித மலத்தை மனிதனே அள்ளும் அவலம் இன்னமும் தொடர்கிறது என்று சரமாரியாக குற்றச்சாட்டுக்களை அள்ளிவீசிவிட்டுப் போனார்கள். வழக்கம்போல தமிழக முதல்வருக்கு கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்துவிட்டது.

என்னைப் பற்றி இப்படியெல்லாம் சொல்கிறார்களே என்று புலம்பி மறுநாளே ஓர் அறிக்கை விட்டார், சார் என்னையடிக்கிறான் சார் என்ற ரீதியில் மத்திய அரசிடம் புகார் கூறப்போவதாகவும் அவ்வறிக்கையில் தெரிவித்திருக்கிறார்.

தனக்கு வேண்டாதவர்களிடமிருந்து பெற்ற தகவல்களை நம்பிவிட்டதாம் ஆணையம். தமிழ்நாட்டில் முற்றிலுமாக மலம் அள்ளுவதில், சாக்கடைகளை தூர்வாருவதில் மனிதர்கள் பயன்படுத்துவது நிறுத்தப்பட்டுவிட்டதாம். தலித் மக்கள் நலனுக்காகவே அவர் எப்போதும் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறாராம்.

தமிழ்நாட்டில் தலித்துகள் நிலை அனைவருக்கும் தெரியும். எப்படி வெள்ளைக்காரன் போய் காங்கிரஸ்காரன் சுரண்டத்தொடங்கினானோ அதே போல திராவிடக்கட்சிகளின் ஆட்சியில் பிராமணனை அகற்றிவிட்டு மேல் மற்றும் இடைநிலை பிராமணரல்லாதார் இப்போது கொட்டமடிக்கின்றனர். தலித் மக்கள் நிலை ஆங்காங்கே ஓரளவு மேம்பட்டிருந்தாலும் பொதுவாக அம்மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை, கொடுமைகள் குறைவதாக இல்லை. இடைநிலை சாதியினரே தங்களின் அடிப்படையான வாக்குவங்கி என உறுதியாக நம்பும் திராவிடக்கட்சிகள் நீலிக்கண்ணீர் வடிப்பதோடு சரி என்பது பலருக்கும் தெரியும். குறிப்பாக ஊடகங்களில் பணிபுரிவோர்க்கு. ஆனாலும் அவர்கள் முதல்வரின் அர்த்தமற்ற அளப்பரியை கண்டும் காணாமல் விட்டுவிடுகின்றனர்.

அவரது அறிக்கையை அப்படியே பிரசுரித்த பத்திரிகைகள் மலம் அள்ள, சாக்கடை அடைப்பை நீக்க நகர சுத்தி தொழிலாளர்கள் பயன்படுத்தப்படுகிறார்களா என்று தங்கள் நிருபர்கள் மூலம் தெரிந்து வெளியிடமுடியாதா என்ன? செய்யலாம், ஆனால் செய்வதில்லை – அரசு விளம்பரம் போய்விடுமே என்கிற அச்சம் ஒரு புறம், நமக்கென்ன, எப்படியிருந்தாலும் தலித் மக்கள் இப்படியே இருந்து பழகிவிட்டார்கள் என்ற அலட்சியம்.

நாள்தோறும் சென்னையில் பல இடங்களில் சாக்கடை அடைப்பை நீக்குவதற்காக இறக்கிவிடப்படும் தொழிலாளர்களை நாம் அனைவருமே பார்க்கிறோம், அவ்வாறு இறக்கிவிடப்படுவோர் நச்சுவாயுவினால் தாக்கப்பட்டு இறப்பதாக அவ்வப்போது நாளேடுகளே செய்தி வெளியிடுகின்றன, போதிய பாதுகாப்பின்றி தொழிலாளர்களை இறக்கிவிடுவோர் தண்டிக்கப்படுவதாக வரலாறே கிடையாது, ஏன் என்று ஊடகங்களும் கேட்பதில்லை.

ஆணைய உறுப்பினர்கள் ஒன்றும் யோக்கியர்கள் இல்லை. அவர்கள் காங்கிரஸ்காரர்கள். அருந்ததியர்க்கான உள் ஒதுக்கீட்டை அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்திற்கெதிரானது என்று குறிப்பிட்டார்கள். ஆனால், தமிழகத்தில் தலித்துகள் நிலை குறித்து அவர்கள் கூறியது முற்றிலும் உண்மை. ஆனால் விமர்ச்னங்களை நேரடியாக எதிர்கொள்ள திராணியில்லாமல், என்னைப் பற்றியா, நான் தலித்துகளின் சம்பந்தி இல்லையா என்று முதல்வர் கூப்பாடு போட்டிருக்கிறார்.

ஆணையம் செய்தியாளர்களை சந்தித்த மாலையே விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் தலைவர் கருணாநிதியை சந்தித்து அவர் தாழ்த்தப் பட்டவர்க்காக செய்துவரும் அளப்பரிய பணிகளுக்காக அவரைப் பாராட்டி, தங்களிடம் விருதுபெறுமாறு இறைஞ்சினா. அவரும் பெரிய மனதுடன் ஒத்துக்கொண்டார்.

மகிழ்ச்சிக்கடலில் திளைத்தவாறே போராளிகள் தீட்டிய செய்தியறிக்கை இது –

தாழ்த்தப்பட்ட பழங்குடியினர் நலனில் அக்கறை செலுத்தி பல்வேறு நலத் திட்டங்களைத் தீட்டி நடைமுறைப்படுத்திவரும் மாண்புமிகு முதல்வர் அவர்களைப் பாராட்டும் வகையில் விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் சார்பில் 2010ஆம் ஆண்டுக்கான “அம்பேத்கர் சுடர்’ விருதினை வழங்குவதெனும் எமது முடிவுக்கு மாண்புமிகு முதல்வர் அவர்கள் மகிழ்வுடன் இசைவளித்திருக்கிறார். கடந்த சில ஆண்டுகளாக புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் பிறந்தநாளின் போது “அம்பேத்கர் சுடர்’, “பெரியார் ஒளி’, “அயோத்திதாசர் ஆதவன்’, “காயிதேமில்லத் பிறை’, “காமராசர் கதிர்’, “செம்மொழி ஞாயிறு’ என்னும் விருதுகளைப் பொற்கிழியுடன் சமூக நலத்தொண்டர்களுக்கு வழங்கி வருகிறோம். இத்தகைய விருதுகளில் அம்பேத்கர் சுடர் விருதினை இந்த ஆண்டு மாண்புமிகு முதல்வர் அவர்களுக்கு வழங்குவதில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் பெருமிதம் கொள்கிறோம்.

ஏப்ரல் 14ஆம் நாள் சென்னையில் நடைபெறவுள்ள மகத்தான பெருவிழாவில் மாண்புமிகு முதல்வர் அவர்கள் பங்கேற்றுச் சிறப்புரையாற்றுகிறார் என்பதையும் மகிழ்வுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.

இதுதொடர்பான இன்னொரு குறிப்பு. திமுக பொதுக்குழு கூடிய அன்று விமான நிலையச் சாலையில் வழிநெடுக அஞ்சாநெஞ்சன் அழகிரியை வாழ்த்தி பல சுவரொட்டிகள், பானர்கள். அதில் ஒன்று அவரை சே குவாரா என்று புகழ்ந்தது.

எனக்கு சிரிப்பு வரவில்லை. என்னைப்போல பலரும் நாமெல்லாம் எவ்வளவு கையாலாகதவர்களாகிவிட்டோம் என்று குமைந்திருக்கவேண்டும்.

எல்லோரும் பொய் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது உண்மைசொல்வதே புரட்சி என்றான் ஜார்ஜ் ஆர்வெல், இன்றைய காலகட்டத்தில் குமைவதே புரட்சியோ? வேதனைதான்.

இன வெறியைத் தூண்டும் ஊடகங்கள், இரையாகும் இளைஞர்கள்

பிரபாகரன் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டு ஏறத்தாழ ஒரு வருடம் ஆகப்போகிறது. இருந்தாலும் ஆயிரம் பொன், இறந்தாலும் ஆயிரம் பொன் கதையாக, பிரபாகரன் புகைப்படத்தை அட்டையில் போட்டால் இதழ்கள் அதிகம் விற்கின்றன. ஆதாரமிருக்கிறதோ இல்லையோ விடுதலைப் புலிகளின் வீர தீர பராக்கிரமம் பற்றி ஏதாவது கதை சொன்னால், தமிழ் வாசகர்கள் ஆர்வமாக வாங்கிப்படிக்கிறார்கள்.
பிரபாகரன் தமிழின உணர்வின் குறியீடாகத் தொடர்கிறார். அவரது பங்களிப்பு பற்றி நடுநிலையான ஆய்வு இன்றைய தமிழ்ச் சூழலில் சாத்தியமானதாகவே தோன்றவில்லை.  ஏறத்தாழ அனைத்து தமிழ் இதழ்களும் பிரபாகரனுக்கு வாழ்த்துப் பா பாடியே தங்கள் இனப் பற்றைக் காட்டிக்கொள்கின்றன.
தமிழக அரசியல் என்றொரு வார ஏடு. வேகமாக வளர்ந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. எல்லாம் ஜூனியர் விகடன் ஸ்டைல்தான். காரம் கூடுதல், நக்கீரன் அளவு முற்றிலும் பொறுப்பற்று, மஞ்சள் தரத்திற்கு போவதில்லை. அவ்வளவுதான்.
அந்த ஏட்டில் நடிகர் ஜெயராம் தன் வீட்டில் பணியாற்றும் பெண் குறித்து கூறிய கருத்து தொடர்பான கட்டுரை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. கொம்பு சீவிவிடுவதில் இவர்கள்  நக்கீரனுக்கு சற்றும் குறைந்தவர்கள் இல்லை.
ஒரு மலையாள சானலில் ஜெயராம் தமிழ்ப் பெண்களை இழிவாகக் கூறியதாகக்  கூறியதற்கு வறுத்தெடுத்திருந்தார்கள்.
கறுத்த, தடித்த எருமை போன்ற தமிழச்சி என்று தன் வேலைக்காரியைப் பற்றி ஜெயராம்  கூறினாராம். இனத்துவேஷம், மொழித் துவேஷம், தண்டனைக்குரிய குற்றமாம். ஆனால் ஜெயராம் மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டதால், பிரச்சினை அத்தோடு விட்டுவிடப்பட்டதாம், வருந்துகிறார் கட்டுரையாளர்.
அதே நேரம்  “.., ஒரு நியாயமான காரணத்திற்காக உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஜெயராம் வீட்டைத்தாக்கி, இனி தமிழனைக் கேலி செய்தால் உதை விழுமோ என்ற அச்சத்தை வெற்றிகரமாக ஏற்படுத்திய நாம் தமிழர் இயக்கத் தொண்டர்களை மட்டும் மறக்கவோ மன்னிக்கவோ” தமிழினத் தலைவரால் முடியவில்லையாம். தமிழனை யார் என்ன சொன்னாலும், தமிழனை அடக்கி, முடக்கி, தமிழனை இழிவுபடுத்துகிறவர்களைக் காக்கிற தாயாக விளங்குகிறாராம் கலைஞர். பொதுவாகவே மலையாளப்படங்களெல்லாம்  தமிழனை இழிவுபடுத்துவதாக பொய்ப் பிரச்சாரம் வேறு.
அப்புறம் நடிகர் அஜித்தின் மீதும் வசைபாடல். அண்மையில் ஓர் விழாவில், அரசியல் தொடர்பான நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்குமாறு நடிகர்கள் வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள் என அஜித் நேரடியாகவே கருணாநிதியிடம் முறையிட்டது பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அஜித் இலங்கைத் தமிழர் மற்றும் ஹொகேனக்கல் பிரச்சினை தொடர்பான ஆர்ப்பாட்டங்களைப் பற்றித் தான் சொல்லுகிறார் என்ற முடிவுடன் குமுறுகிறார் அக்கட்டுரையாளர் ”தமிழை வைத்து சம்பாதித்தவர்கள், தமிழ்நாட்டில் தமிழோடும் தமிழனோடும் அராஜக விளையாட்டு விளையாட, அதைக் கண்டு களிப்பதே நமக்கு பிழைப்பாகிவிட்டது…என்ன பிழைப்போ…” என்று புலம்புகிறது கட்டுரை. சீமானின் நாம் தமிழர் இயக்கத்தில் சேருங்கள் என்று பகிரங்கமாக அழைப்பு விடுக்கவில்லை. அவ்வளவுதான். ஆனால் ஒவ்வொரு சொல்லும் அக்மார்க் விஷத்தில் தோய்த்தெடுக்கப்பட்டது.
பிரபாகரனின் மேல் ஒரு துரும்பு விழுந்தாலும் இங்கே ரத்த ஆறு ஓடும் என கர்ஜித்த வைகோவிற்கு தமிழினவாதம் ஒரு பிழைப்பு. தமிழக அரசியல் பத்திரிகை நடத்துபவரோ அதன் ஆசிரியரோ எந்த அளவு அந்த நீரோட்டத்தில் கலந்தவர்கள் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் தமிழா இன உணர்வு கொள் என்று உசுப்பேற்றிவிடுவது நல்ல வியாபார யுக்தி என்று தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். விடுதலைப் புலிகளை மாபெரும் வீரர்களாகவும் தியாகிகளாகவும் சித்தரித்து திரைப்படம் எடுத்து பரபரப்பை ஏற்படுத்திய புகழேந்தி தங்கராஜ் இப்பத்திரிகையில் தொடர்ந்து சில பக்கங்கள் எழுதுகிறார்.
நடுத்தர வர்க்கத்தினர் ஐ.டி. கனவுகளில் மிதக்கிறார்கள் என்றால், அடித்தட்டு மக்கள் இலவசங்களில் தங்களை இழக்கிறார்கள். இன உணர்வென்பதெல்லாம் வெறும் மேடைப்பேச்சோடு நின்றுவிடுகிறது என்பது உண்மை.
இந்நிலையில் இப்படிச் செய்யப்படும் இன வெறிப் பிரச்சாரம் எதிர்கால சந்ததியினரின் ஒரு பகுதியினரை நிச்சயம் பாழ்படுத்தும். ஒரு காலத்தில் திராவிட இயக்கத்தின்  ஆபத்துக்களை உணராமல் அலட்சியமாக இருந்துவிட்ட இடதுசாரிகள், சிந்தனையாளர்கள் விழித்துக்கொள்ளவேண்டும்.